Privacy issues of smartphones

CNIL, the French Data Protection Authority published on 13th December 2011 the results of a study concerning privacy issues of smartphones. It is entitled: "smartphone and private life: a friend who wishes you well?"
Smart mobile phones such as iPhone, Androied, Windows Phone, Blackberry, are now in the hands of 17 millions of French people and thus, it is appropriate to study their uses and privacy implications. The Study Smartphone et viee privee is published in: http://www.cnil.fr/

Basically, the CNIL ackonwledges that the smartphone is a universal terminal that can be adapted to the uses of every person. Some use it to communicate, while others to store photos, videos, etc., but 7 out of 10 persons never loose touch from it. There is however limited protection of data stored in smartphones and no transparency. Geolocalisation poses also many problems.

Subsequently, the CNIL lays down 10 security tips:

1. Do not store confidential information (PINs, access codes, bank account ...) in your smartphone (theft, hacking, identity theft ...).
2. Do not disable the PIN code and also, change the default PIN. Choose a complicated code. Not your birthday!
3. Set up an autolock period of the phone. In addition to the PIN, it can inactivate (lock) the phone after a while. This prevents the consultation of the information in the phone if lost or stolen.
4. Enable encryption if possible backup of the phone. For this, use the settings of the platform with which you connect the phone. This action will ensure that no one will be able to use your data without the password you set.
5. Install an antivirus when possible.
6. Note the number "IMEI" to block the phone if lost or stolen.
7. Do not download application from unknown sources. Prefer official platforms.
8. Check on what data on your smartphone application that you install will have access.
9. Read the terms and conditions of service before installing it. The views of other users may also be useful!
10. Adjust the settings in the phone or in the location-based applications (Twitter, Foursquare, Plyce ...) to always control when and by whom you want to be geolocated. Turn off the GPS or WiFi when you do not use more than one location-based application.

EU DIRECTIVE Proposal on combating the sexual abuse, sexual exploitation of children and child pornography

On 29.3.2010 the Commission presented a proposal for a new law on combating sexual abuse, sexual exploitation of children and child pornography [COM(2010)94 final]. The proposed Directive aims to build a more coherent framework to increase effectiveness in preventing and combating this type of crime and protecting the victims. This proposalis intended to repeal the Framework Decision 2004/68/JHA. The proposal contains provisions aimed at extending the criminalisation of child sexual abuse and exploitation and child pornography.

The most important provisions of the Directive are the following:

Art. 3 Offences concerning sexual abuse

2. Causing, for sexual purposes, a child who has not reached the age of sexual consent
under national law to witness sexual abuse or sexual activities, even without having to participate, shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
3. Engaging in sexual activities with a child who has not reached the age of sexual consent under national law shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
4. Engaging in sexual activities with a child, where:
(i) abuse is made of a recognised position of trust, authority or influence over the child shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years; or
(ii) abuse is made of a particularly vulnerable situation of the child, notably because of a mental or physical disability or a situation of dependence shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years; or
(iii) use is made of coercion, force or threats shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.
5. Coercing a child into sexual activities with a third party shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.

Art. 4 Offences concerning sexual exploitation
2. Causing a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
3. Profiting from or otherwise exploiting a child participating in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
4. Knowingly attending pornographic performances involving the participation of children shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
5. Recruiting a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
6. Causing a child to participate in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
7. Profiting from or otherwise exploiting a child participating in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years
8. Engaging in sexual activities with a child, where recourse is made to child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.
9. Coercing a child to participate in pornographic performances shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years.
10. Recruiting a child to participate in child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least eight years.
11. Coercing a child into child prostitution shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least ten years.

Art. 5 Offences concerning child pornography
2. Acquisition or possession of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least one year.
3. Knowingly obtaining access, by means of information and communication technology, to child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least one year.
4. Distribution, dissemination or transmission of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
5. Offering, supplying or making available child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.
6. Production of child pornography shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least five years.

Art. 6 Solicitation of children for sexual purposes
Member States shall take the necessary measures to ensure that the following intentional conduct is punishable:
The proposal, by means of information and communication technology, by an adult to meet a child who has not reached the age of sexual consent under national law, for the purpose of committing any of the offences referred to in Articles 3 (3) and Article 5 (6), where this proposal has been followed by material acts leading to such a meeting, shall be punishable by a maximum term of imprisonment of at least two years.

Art. 8 Consensual sexual activities between peers
The provisions of Article 3 (2), with regard to witnessing sexual activities, and (3); Article 4 (2) and (4) and Article 5 do not govern consensual sexual activities between children or involving persons who are close in age and degree of psychological and physical development or maturity, insofar as the acts did not involve any abuse.

Art.9 Aggravating circumstances
1. In so far as the following circumstances do not already form part of the constituent elements of the offences referred to in Articles 3 to 7, they shall be considered as aggravating circumstances for the purposes of this Directive:
(a) the child has not reached the age of sexual consent under national law;
(b) the offence was committed against a child in a particularly vulnerable situation, notably because of a mental or physical disability or a situation of dependence;
(c) the offence was committed by a member of the family, a person cohabiting with the child or a person having abused their authority;
(d) the offence was committed by several people acting together;
(e) the offences are committed within the framework of a criminal organisation within the meaning of Framework Decision 2008/841/JHA10;
(f) the perpetrator has previously been convicted of offences of the same nature.
(g) the offence endangered the life of the child;
(h) the offence involved serious violence or caused serious harm to the child.

Art. 11 Liability of legal persons
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that legal persons may be held liable for any of the offences referred to in Articles 3 to 7 committed for their benefit by any person, acting either individually or as part of an organ of the legal person, and having a leading position within the legal person.

Art. 16 Jurisdiction and coordination of prosecution
1. Member States shall take the necessary measures to establish its jurisdiction over the
offences referred to in Articles 3 to 7 where:
(a) the offence is committed in whole or in part within its territory; or
(b) the offender is one of its nationals or has a habitual residence in its territory; or
(c) the offence is committed against one of its nationals or a person who has a habitual residence in its territory; or
(d) the offence is committed for the benefit of a legal person established in the territory of that Member State.


Art. 18 Assistance and support to victims
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that assistance and support are provided to victims before, during and for an appropriate time after criminal proceedings.


Art. 19 Protection of child victims in criminal investigations and proceedings
1. Member States shall take the necessary measures to ensure that in criminal investigations and proceedings, judicial authorities appoint a special representative for the child victim where, by national law, the holders of parental responsibility are precluded from representing the child as a result of a conflict of interest between them and the child victim, or where the child is unaccompanied or separated from the family.

Art. 21 Blocking access to websites containing child pornography

1. Member States shall take the necessary measures to obtain the blocking of access by Internet users in their territory to Internet pages containing or disseminating child pornography. The blocking of access shall be subject to adequate safeguards, in particular to ensure that the blocking is limited to what is necessary, that users are informed of the reason for the blocking and that content providers, as far as possible, are informed of the possibility of challenging it.
2. Without prejudice to the above, Member States shall take the necessary measures to obtain the removal of internet pages containing or disseminating child pornography.

EU Study: Towards a New EU Legal Framework for Data Protection and Privacy

The EU Directorare General for Internal Policies recently published a Study on a New EU Legal Framework for Data Protection and Privacy, which was requested by the European Parliament's Committee on Civil Liberties, Justice and Home Affairs.

This study addresses the new challenges stemming from data processing policies and systems falling in the scope of police and judicial cooperation in criminal matters in the EU Area of Freedom, Security and Justice. It identifies a set of common basic principles and standards for the genuine assurance of data protection in all the phases of EU policymaking and for the effective implementation of this fundamental right.
The study puts forward a set of recommendations to guide the European Parliament’s role and legislative inputs into the upcoming revision of the EU legal framework on data protection, which is expected to be launched by the end of 2011.

The authors of the study are:
Prof. Didier Bigo (Centre d’Etudes sur les Conflits, C&C)
Dr Sergio Carrera (Centre for European Policy Studies, CEPS)
Ms Gloria González Fuster (Vrije Universiteit Brussel, VUB)
Prof Elspeth Guild (CEPS and Radboud University of Nijmegen)
Prof. Paul de Hert (Vrije Universiteit Brussel, VUB)
Dr Julian Jeandesboz (Centre d’Etudes sur les Conflits, C&C)
Dr Vagelis Papakonstantinou (Vrije Universiteit Brussel, VUB)

Proposal for an EU-Regulation on Data Protection

On 29/11/2001 the EU announced a Proposal for a REGULATION OF THE EUROPEAN PARLIAMENT AND OF THE COUNCIL on the protection of individuals with regard to the processing of personal data and on
the free movement of such data (General Data Protection Regulation).

This consistis in two legislative proposals:
– a proposal for a Regulation of the European Parliament and of the Council on the
protection of individuals with regard to the processing of personal data and on the free
movement of such data (General Data Protection Regulation), and
– a proposal for a Directive of the European Parliament and of the Council on the protection
of individuals with regard to the processing of personal data by competent authorities for
the purposes of prevention, investigation, detection or prosecution of criminal offences or
the execution of criminal penalties, and the free movement of such data (Police and
Criminal Justice Data Protection Directive).

Please read the Proposal

Προσχώρηση της ΕΕ στην ACTA

Στις 16.12.2011 το Συμβούλιο της ΕΕ αποφάσισε την προσχώρηση στη σύμβαση Anti-Counterfeiting Trade Agreement (ACTA) [βλ. σχετικά ICT Law 18.4.2011]. Όπως λέγεται, η ΑCTA θα αποτελέσει ένα χρυσό πρότυπο (gold standard) στην παγκόσμια μάχη κατά της πειρατείας έργων και των παραβιάσεων της πνευματικής ιδιοκτησίας στο Διαδίκτυο [βλ. Netzpolitik.org]. H εν λόγω σύμβαση είναι ιδιαίτερα αμφιλεγόμενη, καθώς προβλέπει ιδιαίτερα επεμβατικά μέσα που πρόκειται να έχουν ιδιαίτερη επίδραση σητν ελευθερία του λόγου και της έκφρασης και στην ιδιωτική ζωή. Βλ. σχετικά το σχόλιο της Digitale Gesellschaft e.V.: “Η σύμβαση ACTA-Abkommen είναι ένα βήμα για τη περιχαράκωση της ελευθερίας της έκφρασης και των προσωπικών δεδομένων στο Διαδίκτυο. Τα συμφέροντα των δικαιούχων σταθμίζονται ως υπέρτερα των θεμελιωδών αυτών δικαιωμάτων. Δεν είναι άξιο απορίας ότι η βιομηχανία δικαιωμάτων (σημ.: διανοητικής ιδιοκτησίας) κάθισε από την αρχή στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων - σε αντίθεση με τα εθνικά κοινοβούλια, τους διεθνείς οργανισμούς και την κοινωνία πολιτών. Φοβόμαστε ότι η σύμβαση ACTA θέτει το ζήτημα της ρύθμισης της ελευθερίας της έκφρασης στη διάθεση ιδιωτικών επιχειρήσεων, καθώς μπορεί να υποχρεωθούν τρίτοι, όπως είναι π.χ. οι παροχείς Διαδικτύου, να παρακολοθούν το διαδικτυακό περιεχόμενο. Όμως δεν είναι υποχρέωσή τους ούτε έχουν την εξουσία να καθορίζουν το δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης"

Η ηλεκτρονική δίκη καθίσταται πραγματικότητα; Οι νέες διατάξεις του σχεδίου νόμου «για τη δίκαιη δίκη και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας»

Σε δημόσια διαβούλευση τέθηκε στις 14/12/2011 η νομοθετική πρωτοβουλία του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων για τη δίκαιη δίκη και την αντιμετώπιση φαινομένων αρνησιδικίας. Όπως σημειώνεται στο δικτυακό τόπο διαβουλεύσεων, "Με το παρόν σχέδιο νόμου προωθούνται τολμηρά μέτρα στην απονομή της δικαιοσύνης, που στόχο έχουν την επιτάχυνσή της, την αποσυμφόρηση των δικαστηρίων και την προστασία του δικαιώματος κάθε ανθρώπου σε μια δίκαιη και έντιμη δίκη που διεξάγεται μέσα σε εύλογη προθεσμία, δικαίωμα το οποίο κατοχυρώνεται τόσο στο Σύνταγμα της Ελλάδας όσο και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και στο Χάρτη των Θεμελιωδών Δικαιωμάτων της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ειδικότερα, περιλαμβάνονται οι εξής διατάξεις: Άρθρο 11: Ηλεκτρονική έκδοση αποφάσεων Το άρθρο 304 του Κώδικα Πολιτικής Δικονομίας αντικαθίσταται ως εξής: «1. Αφού περατωθεί η ψηφοφορία, ο εισηγητής δικαστής συντάσσει την απόφαση σε ηλεκτρονική μορφή. Αν πρόκειται για αποφάσεις του Προέδρου του Μονομελούς Πρωτοδικείου και του Ειρηνοδικείου, την απόφαση συντάσσει σε ηλεκτρονική μορφή και ακολούθως, χρονολογεί και υπογράφει την αποτύπωσή της σε υλική μορφή ο δικαστής που εκδίδει την απόφαση. 2. Η απόφαση της παραγράφου 1 δημοσιεύεται σε δημόσια συνεδρίαση. Ο δικαστής που παραδίδει την απόφαση σε ηλεκτρονική μορφή, παραδίδει ομοίως και το πρωτότυπο της απόφασης με πλήρες το περιεχόμενο που προβλέπεται στο άρθρο 305». Σχολιασμός: Θα πρέπει να αξιοποιηθεί η διάταξη αυτή για την πλήρη ηλεκτρονική αρχειοθέτηση των δικαστικών αποφάσεων και την κατάργηση του φυσικού αρχείου. Άρθρο 41:Συνοπτική έκθεση δικογράφου και ηλεκτρονική διεύθυνση 1. Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 19 του π.δ. 18/1989 προστίθενται εδάφια ως εξής: «Σε περίπτωση κατά την οποία το δικόγραφο υπογράφεται από δικηγόρο, αναγράφεται η ηλεκτρονική του διεύθυνση. Στο δικόγραφο περιέχεται συνοπτική έκθεση των τιθέμενων νομικών ζητημάτων, η οποία δεν υπερβαίνει τις 200 λέξεις. Εάν ελλείπει η έκθεση, δεν ορίζεται δικάσιμος μέχρις ότου συμπληρωθεί το δικόγραφο. Η υποχρέωση αυτή δεν αφορά την αίτηση αναστολής και την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων». Σχολιασμός: Η αναγραφή της ηλεκτρονικής διεύθυνσης καθιστά δυνατή την ηλεκτρονική επικοινωνία μεταξύ των παραγόντων της δίκης. Είναι συνεπώς μια πολύ σημαντική ρύθμιση. Άρθρο 42: Ηλεκτρονική κατάθεση και επίδοση δικογράφου 1. Στο άρθρο 19 του π.δ. 18/1989 προστίθεται παράγραφος 8 ως εξής: «8. Το ένδικο μέσο ή βοήθημα μπορεί να υποβάλεται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Το ένδικο μέσο ή βοήθημα που έχει υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκε, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από το δικαστήριο ηλεκτρονική απόδειξη που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και περιέχει και την έκθεση κατάθεσης». 2. Στο άρθρο 21 του π.δ. 18/1989 προστίθεται παράγραφος 7 ως εξής: «7. Οι προβλεπόμενες από τις ανωτέρω παραγράφους επιδόσεις του δικαστηρίου προς τους διαδίκους μπορεί να γίνονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον το δικόγραφο και η πράξη του Προέδρου περί ορισμού δικασίμου και εισηγητή φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Το δικόγραφο και η πράξη του Προέδρου που έχουν επιδοθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι επιδόθηκαν, εφόσον επιστραφεί στο δικαστήριο από τον παραλήπτη ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και ισχύει ως έκθεση επίδοσης». 3. Στην παράγραφο 5 του άρθρου 34 του π.δ. 18/1989 προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Η κοινοποίηση μπορεί να γίνει και με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 7 του άρθρου 21 του παρόντος.». Σχολιασμός: οι παραπάνω διατάξεις είναι πολύ σημαντικές διότι καθιστούν δυνατή την ηλεκτρονική διεξαγωγής της πολιτικής δίκης. Παρόμοιες διατάξεις με τις παραπάνω προβλέπονται και για τη διαδικασία στα διοικητικά δικαστήρια, όπου ούτως ή άλλως είναι μειωμένης σημασία η φυσική παρουσία του δικηγόρου και θα έπρεπε να επιτρέπεται η πλήρης διεξαγωγής της δίκης με ηλεκτρονικά μέσα. Άρθρο 48: Συνοπτική έκθεση δικογράφου και ηλεκτρονική διεύθυνση 1. Στην παράγραφο 1 του άρθρου 45 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται περίπτωση δ ως εξής: «δ΄. Στο δικόγραφο περιέχεται συνοπτική έκθεση των τιθέμενων ζητημάτων, η οποία δεν υπερβαίνει τις 200 λέξεις. Η υποχρέωση αυτή δεν αφορά την αίτηση αναστολής και την αίτηση ασφαλιστικών μέτρων». 2. Στο τέλος της παραγράφου 2 του άρθρου 45 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται εδάφιο ως εξής: «Στην περίπτωση που το δικόγραφο υπογράφεται από δικηγόρο, αναγράφεται η ηλεκτρονική του διεύθυνση». 3. Στο άρθρο 46 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται δεύτερο εδάφιο ως εξής: «Εάν ελλείπει η έκθεση της περίπτωσης δ της παραγράφου 1 του άρθρου 45 του παρόντος κώδικα, δεν ορίζεται δικάσιμος μέχρις ότου συμπληρωθεί το δικόγραφο». Άρθρο 49: Ηλεκτρονική κατάθεση και επίδοση δικογράφου 1. Στο άρθρο 48 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 6 ως εξής: «6. Οι προβλεπόμενες από τις ανωτέρω παραγράφους επιδόσεις μπορούν να γίνονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον τα προς επίδοση έγγραφα φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Τα προς επίδοση έγγραφα που υποβλήθηκαν με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι επιδόθηκαν, εφόσον επιστραφεί στο δικαστήριο από τον παραλήπτη ηλεκτρονική απόδειξη, που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και ισχύει ως έκθεση επίδοσης». 2. Στο άρθρο 126 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 7 ως εξής: «8. Τα δικόγραφα μπορεί να υποβάλονται και με ηλεκτρονικά μέσα, εφόσον φέρουν προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την έννοια του άρθρου 3 παράγραφος 1 του π.δ. 150/2001 (Α΄ 125). Τα δικόγραφα που έχουν υποβληθεί με ηλεκτρονικά μέσα θεωρείται ότι κατατέθηκαν, εφόσον επιστραφεί στον αποστολέα του εγγράφου από το δικαστήριο ηλεκτρονική απόδειξη που φέρει προηγμένη ηλεκτρονική υπογραφή, κατά την ως άνω έννοια, και περιέχει και την έκθεση κατάθεσης». 3. Στο άρθρο 195 του Κώδικα Διοικητικής Δικονομίας προστίθεται παράγραφος 3 ως εξής: «3. Η κοινοποίηση μπορεί να γίνει και με ηλεκτρονικά μέσα σύμφωνα με τα οριζόμενα στην παρ. 6 του άρθρου 48 του παρόντος».

JURIX 2011 University of Vienna

JURIX2011 The 24th International Conference on Legal Knowledge and Information Systems. University of Vienna, AT 14th-16th December 2011 For more than 20 years the Jurix Conference has provided an international forum for academics and practitioners in the field of legal informatics for sharing ideas and experiences on the representation of legal content and its representation in computer systems. We invite submission of original papers on the advanced management of legal information and knowledge (foundations, methods, tools, systems and applications). The 24th edition of Jurix will be organised by the University of Vienna, Centre for Legal Informatics, and held on December 14th-16th 2011. The conference proceedings will be published by IOS Press (Amsterdam, Berlin, Oxford, Tokyo, Washington DC) in their series “Frontiers in Artificial Intelligence and Applications” before the Conference. You can get in contact with the Conference by sending an email to: jurix2011@jurix.nl or K.M.Atkinson@liverpool.ac.uk (Programme Chair) or Erich.Schweighofer@univie.ac.at (Local Chair).

Δημόσια Διαβούλευση για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης (ΟΣΔ) και το δικαίωμα δημόσιας εκτέλεσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας

Ο Υπουργός Πολιτισμού ανήρτησε τη Δημόσια Διαβούλευση για τους οργανισμούς συλλογικής διαχείρισης (ΟΣΔ) και το δικαίωμα δημόσιας εκτέλεσης έργων πνευματικής ιδιοκτησίας στο διαδικτυακό τόπο opengov. Η διαβούλευση θα είναι ανοικτή έως τις 31.12.2011. Σύμφωνα με το εισαγωγικό σημείωμα του Υπουργού, σε δημόσια διαβούλευση τίθεται όχι ένα έτοιμο σχέδιο νόμου αλλά τα ζητήματα τα οποία κρίνεται ότι χρειάζονται νομοθετική ρύθμιση, προκειμένου να δοθεί η δυνατότητα σε όλους να υποβάλουν τις απόψεις τους και συγκεκριμένες προτάσεις για την επίλυση των σχετικών ζητημάτων. Παράλληλα με τη δημόσια διαβούλευση θα ξεκινήσει η διαδικασία σύνταξης σχεδίου νόμου, η οποία θα λάβει υπόψη της τα αποτελέσματα της διαβούλευσης. Το κείμενο της διαβούλευσης δημοσιεύεται εδώ: Τα θέματα, στα οποία οι χρήστες του Διαδικτύου μπορούν να υποβάλλουν σχόλια είναι τα εξής: Νομοθετικό πλαίσιο για ΟΣΔ Συμμετοχή των δικαιούχων στη λήψη αποφάσεων Διαφάνεια Μηχανισμός επίλυσης διαφορών ΟΣΔ – δικαιούχων Απόδειξη εκπροσώπησης – νομιμοποίησης των ΟΣΔ0 Σχόλια. ΟΣΔ που ασκούν τα δικαιώματα δημόσιας εκτέλεσης Αμοιβολόγια Μηχανισμός επίλυσης διαφορών ΟΣΔ – χρηστών Κυρώσεις Πληροφόρηση χρηστών Υποβολή λοιπών προτάσεων

Cyber Law in Greece

Derived from the renowned multi-volume International Encyclopaedia of Laws, this practical guide to cyber law – the law affecting information and communication technology (ICT) – in Greece covers every aspect of the subject, including intellectual property rights in the ICT sector, relevant competition rules, drafting and negotiating ICT-related contracts, electronic transactions, privacy issues, and computer crime. Lawyers who handle transnational matters will appreciate the detailed explanation of specific characteristics of practice and procedure.

Following a general introduction, the book assembles its information and guidance in seven main areas of practice: the regulatory framework of the electronic communications market; software protection, legal protection of databases or chips, and other intellectual property matters; contracts with regard to software licensing and network services, with special attention to case law in this area; rules with regard to electronic evidence, regulation of electronic signatures, electronic banking, and electronic commerce; specific laws and regulations with respect to the liability of network operators and service providers and related product liability; protection of individual persons in the context of the processing of personal data and confidentiality; and the application of substantive criminal law in the area of ICT.

Its succinct yet scholarly nature, as well as the practical quality of the information it provides, make this book a valuable time-saving tool for business and legal professionals alike. Lawyers representing parties with interests in Greece will welcome this very useful guide, and academics and researchers will appreciate its value in the study of comparative law in this relatively new and challenging field. Imprint: Kluwer Law International ISBN: 9789041137791 Paperback: 296 pages Google Books


Contents: The Author. Table of Contents. List of Abbreviations. Preface. General Introduction. Part I. Regulation of the ICT Market. 1. Regulatory Framework of the Telecommunications Sector. 2. Regulation of Competition in the ICT Market. 3. Regulation of Cryptography and other Dual Use Goods. 4. Legal Status of Standardization. 5. Legal Status of Out-of-Court Dispute Settlement in the ICT Sector. Part II. Protection of Intellectual Property in the ICT Sector. 1. Application of Copyright in the Area of ICT. 2. Legal Protection of Software. 3. Legal Protection of Databases. 4. Legal Protection of Computer Chips. 5. Other Intellectual Property Rights in the ICT Sector. 6. Internet Domain Name Registration. Part III. ICT Contracts. 1. Hardware Contracts. 2. Software Contracts. 3. Turnkey Contracts. 4. Distribution Agreements. 5. Maintenance Contracts. 6. Facilities Management. 7. Network Services. 8. Government Contracts. Part IV. Electronic Transactions. 1. Legal Status of Electronic Transactions. 2. Regulation of Electronic Signatures and Certification Services. 3. Legal Aspects of Electronic Banking. 4. Protection of Users of Electronic Services. Part V. Non-Contractual Liability. 1. Negligence. 2. Liability of Network Operators. 3. Liability of Service Providers. 4. Product Liability. Part VI. Privacy Protection. 1. Regulation of Personal Data Processing. 2. Protection of Telecommunications Privacy. Part VII. Computer Related Crime. 1. General legal development. 2. Application of Substantive Criminal Law in the Area of ICT. 3. Application of Criminal Procedure Law in the Area of ICT. Conclusions. Index

Antitrust: Commission opens formal proceedings to investigate sales of e-books

Press Release

The European Commission has opened on 06 December 2011 formal antitrust proceedings to investigate whether international publishers Hachette Livre (Lagardère Publishing, France), Harper Collins (News Corp., USA), Simon & Schuster (CBS Corp., USA), Penguin (Pearson Group, United Kingdom) and Verlagsgruppe Georg von Holzbrinck (owner of inter alia Macmillan, Germany) have, possibly with the help of Apple, engaged in anti-competitive practices affecting the sale of e-books in the European Economic Area (EEA)1, in breach of EU antitrust rules. The opening of proceedings means that the Commission will treat the case as a matter of priority. It does not prejudge the outcome of the investigation. The Commission will in particular investigate whether these publishing groups and Apple have engaged in illegal agreements or practices that would have the object or the effect of restricting competition in the EU or in the EEA. The Commission is also examining the character and terms of the agency agreements entered into by the above named five publishers and retailers for the sale of e-books. The Commission has concerns, that these practices may breach EU antitrust rules that prohibit cartels and restrictive business practices (Article 101 of the Treaty on the Functioning of the European Union – TFEU). The duration of antitrust investigations depends on a number of factors, including the complexity of each case, the extent to which the undertakings concerned cooperate with the Commission and the exercise of the rights of defence. Background on the ebooks investigation In March 2011, the Commission carried out unannounced inspections at the premises of several companies active in the e-book publishing sector in several Member States (see MEMO/11/126). To date, the Commission and the UK Office of Fair Trading have investigated in parallel and in close cooperation whether arrangements for the sale of e-books may breach competition rules. Before the Commission opened formal proceedings, the OFT had closed its investigation on grounds of administrative priority. The OFT has made a substantial contribution to the ebooks investigation and will continue to co-operate closely with the Commission going forward. Background on antitrust investigations Article 101 of the TFEU prohibits agreements and concerted practices which may affect trade and prevent or restrict competition. The implementation of this provision is defined in the Antitrust Regulation (Council Regulation No 1/2003) which can be applied by the Commission and by the national competition authorities of EU Member States. The legal base for the Commission's opening of formal proceedings is Article 11(6) of the Antitrust Regulation (Council Regulation No 1/2003). Article 11(6) of the Antitrust Regulation provides that the initiation of proceedings by the Commission relieves the competition authorities of the Member States of their competence to also apply EU competition rules to the practices concerned. Article 16(1) further provides that national courts must avoid giving decisions, which would conflict with a decision contemplated by the Commission in proceedings that it has initiated. The Commission has informed the companies and the competition authorities of the Member States that it has opened proceedings in this case. Press release: Rapid

Opendata Hackathon

Η Εταιρεία Ελεύθερου Λογισμικού /Λογισμικού Ανοιχτού Κώδικα σε συνεργασία με το Ερευνητικό Κέντρο «Αθηνά» και σε σύμπραξη με την Ελληνική κοινότητα εθελοντών, στο πλαίσιο των δράσεών της για την προώθηση ανοιχτού περιεχομένου και ανοιχτών δεδομένων, διοργανώνουν στις 3 Δεκεμβρίου στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο την Ελληνική Ημέρα Ανοικτών Δεδομένων (Greek Open Data Day).

Τη συγκεκριμένη ημέρα διοργανώνεται από εθελοντές σε όλο τον κόσμο η Παγκόσμια Ημέρα Ανοικτών Δεδομένων. Σκοπός της ημέρας, η οποία γίνεται σε συνέχεια αντίστοιχων εθελοντικών προσπαθειών τα τελευταία χρόνια, είναι η ανάδειξη της σημασίας των ανοικτών δεδομένων για τη διαφάνεια και τη λογοδοσία, την ανάπτυξη υπηρεσιών προστιθέμενης αξίας, την ενδυνάμωση των πολιτών και την αρωγή δημοσίων οργανισμών σε νέες κατευθύνσεις για την εξυπηρέτηση του πολίτη.

Η Ελλάδα ήδη συμμετέχει ενεργά στις δράσεις της παγκόσμιας προσπάθειας για την ελεύθερη διάθεση δημόσιας πληροφορίας και περιεχομένου, μέσα από μια ενεργή κοινότητα εθελοντών. Η δυναμική αυτή έχει βρει ανταπόκριση από την Ελληνική Κυβέρνηση, η οποία τα τελευταία δύο χρόνια πρωτοπορεί σε παγκόσμιο επίπεδο, σε θέματα διαφάνειας και ελεύθερης διάθεσης δημόσιας πληροφορίας. Ηλεκτρονικές υπηρεσίες όπως η Διαύγεια, το GeoData, το illegalsigns, αποτελούν διεθνή παραδείγματα καλής πρακτικής και θέτουν τον πήχη για ακόμη σημαντικότερη καινοτομία.

Επιπλέον, ο νόμος 3979/2011 για την ηλεκτρονική διακυβέρνηση, με τον οποίο καθορίζεται θεσμικά η ελεύθερη διάθεση δημόσιας πληροφορίας, θα εξασφαλίσει την απρόσκοπτη πρόσβαση του πολίτη σε δημόσιο περιεχόμενο, την ενίσχυση της καινοτομίας και της επιχειρηματικότητας, καθώς και τη βελτίωση της αποδοτικότητας της δημόσιας διοίκησης.

Πηγή: http://conferences.ellak.gr/opendata2011/

Απόφαση του ΔΕΕ σχετικά με την χρήση φίλτρων για την απαγόρευση της πρόσβασης σε προγράμματα “peer-to-peer”

Με την από 24-11-2001 απόφασή του στην υπόθεση C‑70/10 (υπόθεση Scarlet Extended SA κατά Société belge des auteurs, compositeurs et éditeurs SCRL (SABAM),με αντικείμενο αίτηση εκδόσεως προδικαστικής αποφάσεως δυνάμει του άρθρου 267 ΣΛΕΕ, που υπέβαλε το cour d’appel de Bruxelles (Βέλγιο) με απόφαση της 28ης Ιανουαρίου 2010, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν υπάρχει υποχρέωση του παροχέα πρόσβασης στο Διαδίκτυο να θέσει σε λειτουργία σύστημα χρήσεως φίλτρου που να περιορίζει την πρόσβαση σε πληροφορίες που διακινούνται μέσω συστημάτων διαδικτυακού διαμοιράσματος αρχείου («peer-to-peer»).

Η διαφορά της κύριας δίκης εστιαζόταν στο αν εταιρία παροχής υπηρεσιών πρόσβασης στο Διαδίκτυο (Internet Access Provider) μπορούσε να υποχρεωθεί να χρησιμοποιήσει ένα σύστημα φίλτρων και αποκλεισμού της παράνομης ανταλλαγής μουσικών έργων μέσω προγραμμάτων peer-to-peer. Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι κεντρικό ζήτημα ήταν η νομιμότητα της εισαγωγής ενός συστήματος φίλτρου, το οποίο όμως είχε ως συνέπεια ότι για να λειτουργεί σωστά, θα έπρεπε: 1) να εντοπίζει επί του συνόλου των επικοινωνιών, τα διακινούμενα αρχεία, 2) να εντοπίζει ποια αρχεία περιλαμβάνουν έργα επί των οποίων οι δικαιούχοι πνευματικών δικαιωμάτων κατέχουν τέτοια δικαιώματα, 3) να καθορίζει ποια πό τα αρχεία αποτελούν αντικείμενο παράνομης ανταλλαγής και 4) να αποκλείει την ανταλλαγή αρχείων τα οποία χαρακτηρίσθηκαν ως παράνομα.

Κατά συνέπεια, διαπιστώνεται ότι μια τέτοια προληπτική επιτήρηση απαιτεί την ενεργό παρακολούθηση του συνόλου των επικοινωνιών μέσω διαδικτύου στο πλαίσιο των υπηρεσιών του παροχέα, η οποία ωστόσο, αντικείται στη διάταξη του άρθρου 15 παρ.1 της οδηγίας 2000/31, η οποία προβλέπει ότι δεν υπάρχει υποχρέωση γενικής επιτήρησης. Το Δικαστήριο στη συνέχεια κάνει επίκληση της απόφασης της 29ης Ιανουαρίου 2008, C‑275/06, Promusicae, η οποία στο διατακτικό της ορίζει ότι τα δικαιώματα πενυματικής ιδιοκτησίας πρέπει να σταθμίζονται με άλλα θεμελιώδη δικαιώματα. Συνακόλουθα, δέχθηκε ότι μια τέτοια υποχρέωση αποτελεί προσβολή της επιχειρηματικής ελευθερίας του παροχέα, "καθόσον τον υποχρεώνει να θέσει σε λειτουργία ένα σύστημα πληροφορικής που είναι περίπλοκο, δαπανηρό και θα λειτουργεί σε μόνιμη βάση με δικά του αποκλειστικώς έξοδα, πράγμα το οποίο είναι επίσης αντίθετο προς τις οριζόμενες στο άρθρο 3, παράγραφος 1, της οδηγίας 2004/48 προϋποθέσεις κατά τις οποίες τα μέτρα που λαμβάνονται για την προστασία των δικαιωμάτων πνευματικής ιδιοκτησίας δεν πρέπει να είναι περίπλοκα ή δαπανηρά άνευ λόγου".

Επιπλέον, η υποχρέωση αυτή θίγει τα δικαιώματα προστασίας των προσωπικών δεδομένων των πελατών του παροχέα και την ελευθερία τους να λαμβάνουν και να μεταδίδουν πληροφορίες, αλλά και την ελευθερία πληροφόρησης, ενδεχομένως, διότι μπορεί να μην είναι δυνατό να γίνεται διάκριση μεταξύ παράνομου και νόμιμου περιεχομένου.

Για τους λόγους αυτούς, το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι από τον συνδυασμό των οδηγιών:

– 2000/31/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 8ης Ιουνίου 2000, για ορισμένες νομικές πτυχές των υπηρεσιών της κοινωνίας της πληροφορίας, ιδίως του ηλεκτρονικού εμπορίου, στην εσωτερική αγορά («οδηγία για το ηλεκτρονικό εμπόριο»),

– 2001/29/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 22ας Μαΐου 2001, για την εναρμόνιση ορισμένων πτυχών του δικαιώματος του δημιουργού και συγγενικών δικαιωμάτων στην κοινωνία της πληροφορίας,

– 2004/48/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 29ης Απριλίου 2004, σχετικά με την επιβολή των δικαιωμάτων διανοητικής ιδιοκτησίας,

– 95/46/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 24ης Οκτωβρίου 1995, για την προστασία των φυσικών προσώπων έναντι της επεξεργασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και για την ελεύθερη κυκλοφορία των δεδομένων αυτών, και

– 2002/58/ΕΚ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 12ης Ιουλίου 2002, σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών (οδηγία για την προστασία [της] ιδιωτικής ζωής στις ηλεκτρονικές επικοινωνίες),

και λαμβανομένων υπόψη των απαιτήσεων που απορρέουν από την υποχρέωση προστασίας των θιγόμενων εν προκειμένω θεμελιωδών δικαιωμάτων, προκύπτει ότι οι οδηγίες αυτές έχουν την έννοια ότι είναι αντίθετες προς την επιβολή υποχρεώσεως σε φορέα παροχής υπηρεσιών προσβάσεως στο διαδίκτυο να θέσει σε λειτουργία σύστημα χρήσεως φίλτρου

– για το σύνολο των επικοινωνιών μέσω διαδικτύου οι οποίες πραγματοποιούνται μέσω των υπηρεσιών του, ιδίως με τη χρήση προγραμμάτων «peer-to-peer»·

– όσον αφορά το σύνολο αδιακρίτως της πελατείας του·

– προληπτικά·

– με δικά του αποκλειστικώς έξοδα, και

– για απεριόριστο χρονικό διάστημα,

ικανό να εντοπίσει εντός του δικτύου του φορέα αυτού τη διακίνηση ηλεκτρονικών αρχείων που περιλαμβάνουν μουσικά, κινηματογραφικά ή ραδιοτηλεοπτικά έργα επί των οποίων ο αιτών διατείνεται ότι κατέχει δικαιώματα και, στη συνέχεια, να παρεμποδίσει τη μεταφορά αρχείων των οποίων η ανταλλαγή συνιστά προσβολή του δικαιώματος του δημιουργού.

Απόλυση λόγω επισκέψεων στο Facebook

ΜΠρΑθ 34/2011

Απόλυση για αντισυμβατική συμπεριφορά - Επισκέψεις σε ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης (facebook) κατά την ώρα της εργασίας.

Με την παραπάνω απόφαση απορρίφθηκε η αγωγή της υπαλλήλου αεροπορικής εταιρίας, με την οποία ζητούσε να αναγνωρισθεί η ακυρότητα της απόλυσής της. Συγκεκριμένα, κρίθηκε νόμιμη η καταγγελία σύμβασης εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου εργαζομένης σε αεροπορική εταιρία, λόγω πλημμελούς εκπλήρωσης των συμβατικών της υποχρεώσεων, η οποία συνίστατο στην κατ’ επανάληψη καθυστέρηση προσέλευσης στην εργασία, στην χρήση των τηλεφωνικών γραμμών της εταιρίας για προσωπικές κλήσεις της εις βάρος της εταιρίας και της εξυπηρέτησης των πελατών της, καθώς και στην καθημερινή επίσκεψη ιστοσελίδων κοινωνικής δικτύωσης όπως το facebook, δηλ. ιστοσελίδων με περιεχόμενο άσχετο με την εργασία της, παρά τη ρητή απαγόρευση εκ μέρους της εργοδότιδας εταιρίας. Απόρριψη της αγωγής της εργαζομένης με την οποία ισχυρίζετο ότι η επίδικη καταγγελία ήταν άκυρη ως καταχρηστική και ζητούσε την αναγνώριση της εν λόγω ακυρότητας, την καταδίκη της εναγομένης να αποδέχεται τις υπηρεσίες της και να της καταβάλει τις οφειλόμενες αποδοχές, αποδοχές υπερημερίας καθώς και χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης.

Το Δικαστήριο δέχθηκε ότι η ενάγουσα αργούσε συστηματικά να προσέλθει στην εργασία της, χρησιμοποιούσε τις τηλεφωνική γραμμές της εναγομένης για να πραγματοποιεί προσωπικές της κλήσεις και δη όχι αναγκαίες κατά την ώρα της εργασίας της καθώς και (χρησιμοποιούσε) το διαδίκτυο, όπου πραγματοποιούσε επισχέσεις σε ιστοσελίδες άσχετες με την εργασία της, όπως ιστοσελίδες για κοινωνική δικτύωση και ιστοσελίδες συνομιλίας για συναντήσεις ανθρώπων, γεγονός το οποίο, όπως αναφέρονταν στην επιστολή, έγινε αντιληπτό παρουσία του Γενικού Διευθυντή και του Διευθυντή Πωλήσεων της εναγομένης (αερ. εταιρίας), στις 29-4-2009, οπότε και καταλήφθηκε οπό αυτούς να επισκέπτεται ιστοσελίδα στο facebook, με την παράλληλη γνωστοποίηση στην επιστολή, άτι εάν η ενάγουσα συνεχίσει την ίδια αντισυμβατική συμπεριφορά, η εναγομένη δεν θα έχει άλλη επιλογή από το γα προβεί στη λήξη της σύμβασης εργασίας της χωρίς καμία περαιτέρω προειδοποίηση.

Παραπέρα, η απόφαση δέχθηκε ότι, παρότι η εναγομένη είχε αποστείλει ήδη από τις 16-12-2008, γενικό ηλεκτρονικό μήνυμα, με το οποίο απαγόρευε στο προσωπικό της να επισκέπτεται ιστοσελίδες κοινωνικής δικτύωσης, όπως το facebook, ήτοι ιστοσελίδες με περιεχόμενο άσχετο με την εργασία του, η ενάγουσα, όπως καταθέτει στην ανωτέρω ένορκη βεβαίωσή της, η μάρτυρας της εναγομένης ..., καθημερινά κατά τη διάρκεια της εργασίας της επισκέπτονταν την ανωτέρω ιστοσελίδα, προκειμένου να διάβασα και να γράψει σχόλια, ενώ αρκετές φορές, όταν την καλούσαν πελάτες νια να προβούν σε κράτηση εισιτηρίων, τους απαντούσε ότι το σύστημα κρατήσεων δεν λειτουργεί και τους ζητούσε να ξανακαλέσουν αργότερα, προκειμένου να έχει περισσότερο χρόνο για να αμοληθεί με την περιήγηση στο fecebook.