Merry Christmas - Ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους από το Information Law

Το Blog Information Law Εύχεται σε Όλους Ευτυχισμένα Χριστούγεννα 2008 !!!

Αγάπη, ειρήνη και ευτυχία

Οι καταχωρίσεις στην ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια Wikipedia δεν γίνονται αποδεκτές ως μέσα απόδειξης από Δικαστήριο των ΗΠΑ

Το Εφετείο των ΗΠΑ United States Court of Appeals for the Eighth Circuit απέρριψε απόφαση της Δευτεροβάθμιας Επιτροπής Ασύλου (Board of Immigration Appeals) που δέχθηκε ως τεκμήριο για την εγκυρότητα ταξιδιωτικού εγγράφου ("Laissez-passer") Αιθίοπα αιτούντος άσυλο πληροφορία από την ηλεκτρονική εγκυκλοπαίδεια σχετικά με την εγκυρότητα του εγγράφου αυτού.

Ειδικότερα, το Δικαστήριο εκθέτει τους εξής λόγους:
"We conclude that the case must be remanded for further proceedings, because the BIA failed adequately to explain its conclusion that Badasa did not establish her identity. See SEC v. Chenery Corp., 318 U.S. 80, 94-95 (1943). The BIA did not adopt the entirety of the IJ’s reasoning for rejecting Badasa’s claim. Rather, the BIA acknowledged that it was improper for the IJ to consider information from Wikipedia in evaluating Badasa’s submission on remand, and the government does not dispute that conclusion here. Wikipedia describes itself as “the free encyclopedia that anyone can edit,” urges readers to “[f]ind something that can be improved, whether content, grammar or formatting, and make it better,” and assures them that “[y]ou can’t break Wikipedia,” because “[a]nything can be fixed or improved later.” Wikipedia: Introduction, http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Introduction (last visited August 7, 2008). Wikipedia’s own “overview” explains that “many articles start out by giving one – perhaps not particularly evenhanded – view of the subject, and it is after a long process of discussion, debate, and argument that they gradually take on a consensus form.” Wikipedia: Researching with Wikipedia, http://en.wikipedia.org/wiki/Wikipedia:Researching_with_Wikipedia (last visited August 7, 2008). Other articles, the site acknowledges, “may become caught up in a heavily unbalanced viewpoint and can take some time – months perhaps – to regain a better-balanced consensus.” Id. As a consequence, Wikipedia observes, the website’s “radical openness means that any given article may be, at any given moment, in a bad state: for example, it could be in the middle of a large edit or it could have been recently vandalized.” Id. The BIA presumably was concerned that Wikipedia is not a sufficiently reliable source on which to rest the determination that an alien alleging a risk of future persecution is not entitled to asylum. See also Campbell v. Sec’y of Health and Human Servs., 69 Fed. Cl. 775, 781 (Fed. Cl. 2006) (observing that a review of the Wikipedia website “reveals a pervasive and, for our purposes, disturbing set of disclaimers”); R. Jason Richards, Courting Wikipedia, 44 Trial 62 (Apr. 2008) (“Since when did a Web site that any Internet surfer can edit become an authoritative source by which law students could write passing papers, experts could provide credible testimony, lawyers could craft legal arguments, and judges could issue precedents?”).
The BIA did say that Badasa was not prejudiced by the IJ’s reliance on Wikipedia,but it made no independent determination that Badasa failed to establish her identity. Whereas the BIA sometimes applies a “harmless error” standard when an IJ considers improper evidence or makes other procedural error, see Matter of Santos, 19 I. & N. Dec. 105 (BIA 1984); In re Samuel Cardona, 2008 WL 1734684 (BIA 2008); In re Juan Jose Flores-Amezcua Eulalia Pereda, 2004 WL 2943392 (BIA 2004), and thereby evaluates whether the error affected the IJ’s ultimate conclusion, the BIA here determined only that there was sufficient evidence, other than Wikipedia, to establish that the IJ’s finding was not “clear error.” This is the correct scope of review when an IJ has made findings of fact based on proper evidence, 8 C.F.R. § 1003.1(d)(3)(i), but application of the deferential “clear error” standard to this situation leaves us without a determination by the agency as to whether Badasa proved her identity. We know only that the BIA thinks that if, hypothetically, the IJ had not considered Wikipedia and reached the same conclusion, then that conclusion would not be clearly erroneous. But we do not know whether the IJ would have reached the same conclusion without Wikipedia, or whether (and, if so,why) the BIA believes that the IJ’s consideration of Wikipedia was harmless error, in the sense that it did not influence the IJ’s decision. Because the BIA’s ultimate conclusion that Badasa failed to establish her identity is not adequately explained, we must remand for further proceedings. See Shahinaj v. Gonzales, 481 F.3d 1027, 1029(8th Cir. 2007).

Βλ. http://www.ca8.uscourts.gov/opndir/08/08/072276P.pdf

Απόφαση Εφετείου στις ΗΠΑ σχετικά με τη δεσμευτικότητα των συμβατικών ρητών του λογισμικού ανοικτού κώδικα

Με την απόφαση της 13.8.2008 Εφετείο των ΗΠΑ (Court of Appeals for the Federal Circuit) έκρινε σχετικά με τη δεσμευτικότητα των ρητρών λογισμικού ανοικτού κώδικα.
Η απόφαση έκρινε έφεση, η οποία ασκήθηκε εναντίον αποφάσεως πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου της Καλιφόρνια (District Court for the Northern District of California), η οποία απέρριψε αίτηση λήψης ασφαλιστικών μέτρων κατά της καθ’ ης για προσβολή πνευματικών δικαιωμάτων. Ο αιτών ήταν διευθυντής του έργου «Java Model Railroad Interface" (JMRI), στο πλαίσιο του οποίου αναπτύχθηκε λογισμικό για μοντέλα σιδηροδρόμου και δημοσιεύθηκε σε μια ιστοσελίδα λογισμικού ανοικτού κώδικα και διατέθηκε ελεύθερα προς αντιγραφή (κατέβασμα). Τα αρχεία του λογισμικού αυτού περιείχαν "copyright notices" και αναφορά σε ένα αρχείο αντιγραφής, από το οποίο γινόταν σαφές ότι η χρήση του λογισμικού επιτρεπόταν μόνο βάσει της άδειας "Artistic License". Η εν λόγω άδεια αναφέρει μεταξύ άλλων τα εξής:
"The intent of this document is to state the conditions under which a Package may be copied [...].
3. [The user] may otherwise modify [the user's] copy of this Package in any way, provided that [the user] insert a prominent notice in each changed file stating how and when [the user] changed that file, and provided that [the user] do at least ONE of the following:
a) place [the user's] modifications in the Public Domain or otherwise make them Freely Available, such as by posting said modifications to Usenet or an equivalent medium, or placing the modifications on a major archive site such as ftp.uu.net, or by allowing the Copyright Holder to include [the user's] modifications in the Standard Version of the Package.
b) use the modified Package only within [the user's] corporation or organization.
c) rename any non-standard executables so the names do not conflict with the standard executables, which must also be provided, and provide a separate manual page for each nonstandard executable that clearly documents how it differs from the Standard Version, or
d) make other distribution arrangements with the Copyright Holder."
Η καθ’ ης χρησιμοποίησε το λογισμικό για να κατασκευάσει εμπορικό λογισμικό χωρίς να τηρήσει τους όρους της άδειας Artistic License, κυρίως, διότι δεν περιείχε αναφορά στους δημιουργούς του λογισμικού, δεν περιείχε "copyright notices" και δεν δημοσίευσε ελεύθερα τις αλλαγές που επέφερε η καθ’ ης στο λογισμικό του αιτούντος. Με την πρωτοβάθμια απόφαση απορρίφθηκε το αίτημα του αιτούντος με το σκεπτικό ότι η άδεια περιείχε μια μη αποκλειστική και μη περιορισμένη άδεια, με συνέπεια να μην προκύπτει ευθύνη της καθ’ ης από αθέτηση συμβατικής υποχρέωσης ούτε και παραβίαση πνευματικών δικαιωμάτων.
Το εφετείο έκρινε ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση η παραβίαση των όρων της παραπάνω άδειας δεν συνιστά απλά συμβατική παραβίαση, αλλά παραβίαση του όρου με τον οποίο χορηγήθηκε άδεια χρήσης του λογισμικού, που συνιστά υπέρβαση της εξουσίας χρήσης και παράβαση του περιουσιακού δικαιώματος του δημιουργού. Το δικαστήριο επίσης τόνισε ότι ο δημιουργός που προσφέρει το έργο του χωρίς αντάλλαγμα, έχει το δικαίωμα να ελέγχει την περαιτέρω χρήση του.

Για την άδεια Artistic License βλ.:
http://www.opensource.org/licenses/artistic-license-1.0.php

ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ:
Ι. Ιγγλεζάκη, Το λογισμικό ανοικτού κώδικα (open source software). Ζητήματα δικαίου
πνευματικής ιδιοκτησίας και σχετικών συμβάσεων, ΕπισκΕΔ 2001, σελ. 891 επ.· του ίδιου, Οι Άδειες Λογισμικού Ανοικτού Κώδικα (open source software) Εισαγωγή στη φιλοσοφία του ελεύθερου λογισμικού και του λογισμικού ανοικτού κώδικα, Συνήγορος τ. 64/2007, σελ. 68 επ.· του ίδιου, Εισαγωγή στο δίκαιο της πληροφορικής, 2006, σελ. 38 επ.· Γ. Αυγερινός/Π. Τσιαβός, Οι Άδειες Ανοικτού Κώδικα (free/open source licenses)ως συμβατική μορφή οργάνωσης παραγωγικής δραστηριότητας, ΔiΜΕΕ 2006, σελ. 169 επ

Διεθνές Συνέδριο: Υποδομές Ανοικτής Πρόσβασης

Διεθνές Συνέδριο με τίτλο: "Υποδομές Ανοικτής Πρόσβασης: το Μέλλον της Επιστημονικής Επικοινωνίας" διοργανώνεται στις 15 & 16 Δεκεμβρίου 2008 στο Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών (Αμφιθέατρο "Λεωνίδας Ζέρβας", Βασ. Κωνσταντίνου 48, Αθήνα).


Το Συνέδριο διοργανώνεται από το Εθνικό Κέντρο Τεκμηρίωσης (ΕΚΤ) με τους εξής στόχους:

- Παρουσίαση των καινοτόμων εναλλακτικών σχημάτων για έκδοση και διακίνηση επιστημονικών δημοσιεύσεων και αξιοποίηση ερευνητικών αποτελεσμάτων
- Ανάδειξη των πλεονεκτημάτων των Υποδομών Ανοικτής Πρόσβασης για την επιστημονική κοινότητα
- Προβολή του έργου του ΕΚΤ και αντίστοιχων διεθνών υποδομών
- Ενθάρρυνση της ανάπτυξης σχετικών υποδομών στην Ελλάδα
- Διαβούλευση για το μέλλον της επιστημονικής επικοινωνίας.

Το Συνέδριο διοργανώνεται στο πλαίσιο του έργου "Εθνικό Πληροφοριακό Σύστημα Έρευνας και Τεχνολογίας - Γ' Φάση, Αποθετήρια και Επιστημονικά Ηλεκτρονικά Περιοδικά Ανοικτής Πρόσβασης" και φιλοδοξεί να ανταποκριθεί στο αυξανόμενο ενδιαφέρον της ελληνικής αλλά και διεθνούς επιστημονικής κοινότητας για τα οφέλη των Υποδομών Ανοικτής Πρόσβασης τόσο στην έκδοση και διακίνηση των επιστημονικών δημοσιεύσεων όσο και στη διάχυση και αξιοποίηση των αποτελεσμάτων της έρευνας.

Πανεπιστημιακοί, ερευνητές και εκδότες από την Ευρώπη και την Αμερική, εκπρόσωποι της Ευρωπαϊκής Επιτροπής και της Δημόσιας Διοίκησης θα παρουσιάσουν όλες τις τελευταίες εξελίξεις για τις υποδομές Ανοικτής Πρόσβασης (Ηλεκτρονικά Αποθετήρια και Επιστημονικά Περιοδικά).

Το Συνέδριο απευθύνεται στην ακαδημαϊκή και ερευνητική κοινότητα, σε βιβλιοθήκες, επιχειρήσεις, φορείς της Δημόσιας Διοίκησης, αλλά και το ευρύ κοινό.

Πηγή: http://www.openaccess.gr/conference2008/

Δημοσίευση απολογητικών υπομνημάτων κατηγορουμένων από τον Τύπο

Ευρεία διάσταση έχει προσλάβει το γεγονός της δημοσίευσης του απολογητικού υπομνήματος του ειδικού φρουρού. Διαμαρτυρίες και διαδηλώσεις με αφορμή το υπόμνημα, πειθαρχικές διώξεις κατά του δικηγόρου που συνέταξε το εν λόγω υπόμνημα, γεννούν το ερώτημα, δεν έχει δικαίωμα ο κατηγορούμενος να υποστήριξει το ο,τιδήποτε, με το απολογητικό υπόμνημα; Ή μήπως πρέπει προηγουμένως να έχει τη συναίνεση της κοινής γνώμης; Επίσης, το δικαίωμα του δικηγόρου να υπερασπισθεί τον πελάτη του υπόκειται σε λογοκρισία; (βλ. elawyer)

Είναι προφανές ότι με τη δημοσιοποίηση ενός τέτοιου εγγράφου παραβιάζεται όχι μόνο η μυστικότητα της ανάκρισης, αλλά και η προσωπικότητα του κατηγορούμενου. Την οποία αποσκοπεί να προστατεύσει ο νομοθέτης, τόσο ο συνταγματικός όσο και ο κοινός νομοθέτης με τα επιμέρους νομοθετήματα, όπως είναι ιδίως το άρθρο 9 Α Συντ. και ο ν.2472/1997.

Το πρόβλημα, κατά την άποψή μας, έχει τη ρίζα του στην ελλιπή προστασία που παρέχεται στο πλαίσιο της ποινικής δίκης, ζήτημα που οφείλεται στην έλλειψη διατάξεων για την προστασία των προσωπικών δεδομένων. Συγκεκριμένα, με την τελευταία αναθεώρηση του ν. 2472/1997 εξαιρέθηκε από το πεδίο προστασίας του νόμου η επεξεργασία δεδομένων από από τις δικαστικές – εισαγγελικές αρχές και τις υπηρεσίες που ενεργούν υπό την άμεση εποπτεία τους στο πλαίσιο της απονομής της δικαιοσύνης ή για την εξυπηρέτηση των αναγκών της λειτουργίας τους με σκοπό τη βεβαίωση εγκλημάτων, που τιμωρούνται ως κακουργήματα ή πλημμελήματα με δόλο και ιδίως εγκλημάτων κατά της ζωής, κατά της γενετήσιας ελευθερίας, της οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής, κατά της προσωπικής ελευθερίας, κατά της ιδιοκτησίας, κατά των περιουσιακών δικαιωμάτων, παραβάσεων της νομοθεσίας περί ναρκωτικών, επιβουλής της δημόσιας τάξης, ως και τελουμένων σε βάρος ανηλίκων θυμάτων (άρθρο 3 § 2 β).

Η εξαίρεση αυτή, είναι σαφώς αδικαιολόγητη και έχει ως συνέπεια να μένει δίχως κυρώσεις η παραβίαση της προσωπικότητας και των προσωπικών δεδομένων των κατηγορουμένων σε περίπτωση όπως η προαναφερόμενη, όπου δημοσιοποιούνται κρίσιμα έγγραφα, όπως είναι το απολογητικό υπόμνημα και οι μαρτυρικές καταθέσεις. Και είναι σαφές ποιες διαστάσεις μπορεί να λάβει η παραβίαση αυτή, όπως εν προκειμένω, όπου το περιεχόμενο του υπομνήματος αποτελεί αντίκειμενο πολιτικών διαξιφισμών, εντάσεων και εκμετάλλευσης.

Μελέτη για την ανεπιθύμητη ηλεκτρονική αλληλογραφία

Για πρώτη φορά επιστήμονες του Διεθνούς Ινστιτούτου Επιστημών Η/Υ στο Μπέρκλεϊ και το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνια ερεύνησαν το ποσοστό επιτυχίας των μηνυμάτων ανεπιθύμητης ηλεκτρονικής αλληλογραφίας και το περιθώριο κέρδους που αφήνει η δραστηριότητα αυτή στους αποστέλλοντες τέτοια μηνύματα. Τα συμπεράσματά τους δημοσιεύθηκαν στη μελέτη: "Spamalytics: An Empirical Analysis of Spam Marketing Conversion".
http://www.icsi.berkeley.edu/gfx/nav/logo.gif

Συνεδριο: International Conference on Qualitative and Quantitative Methods in Libraries

Συνέδριο:

International Conference on Qualitative and Quantitative Methods in Libraries

QQML2009

Qualitative and Quantitative Methods in Libraries International Conference


Chania, Crete, Greece: 26-29 of May 2009

Qualitative and Quantitative Methods (QQM) are proved more and more popular tools for Librarians, because of their usefulness to the everyday professional life. QQM aim to the assessment and improvement of the services, to the measurement of the functional effectiveness and efficiency. QQM are the mean to make decisions on fund allocation and financial alternatives. Librarians use also QQM in order to determine why and when their users appreciate their services. This is the start point of the innovation involvement and the ongoing procedure of the excellent performance. Systematic development of quality management in libraries requires a detailed framework, including the quality management standards, the measurement indicators, the self-appraisal schedules and the operational rules. These standards are practice-oriented tools and a benchmarking result. Their basic function is to express responsibly the customer (library user) -supplier (library services) relationship and provide a systematic approach to the continuous change onto excellence. The indoor and outdoor relationships of libraries are dependent of their communication and marketing capabilities, challenges, opportunities and implementation programmes.

Keynote speakers

Abstract/Paper submission



Proposed Session: Digital libraries: legal and ethical issues


I. Intellectual Freedom and Digital Libraries
Maria Bottis, Lecturer, Ionian University

Intellectual freedom is a standard value in the libraries Bill of Rights and many ethical codes. The paper will discuss how this value relates to digital libraries.



II. Creation of digital libraries: copyright law and database law issues

Tatiana-Eleni Sinodinou, PhD, Attorney-at-Law


This paper deals with current legal issues on copyright law in digital libraries. The respect of copyright law principles is an issue of major importance for the development of digital libraries. The creation of digital libraries is based on the digitalization of works protected by copyright and presupposes the authorization of the right holders. At the same time, digital libraries can be protected by copyright law as electronic databases and by the database sui generis right.
In the first part, we will focus on copyright issues raised by the creation of digital libraries. In the second part, we will analyze the possibility of protection of digital libraries by copyright law and by the database sui generis right.

III. Protection of personal Data in digital libraries:

Ioannis Iglezakis, Visiting Lecturer (Aristotle University), PhD, Attorney-at-Law

This paper addresses the data privacy issues concerning digital libraries. In the digital environment, collection, storage and processing of personal information is increased and this is also the case with digital libraries. A great number of personal data is undergoing processing in digital libraries and, therefore, new risks are emerging for the privacy of individuals, whose personal data are stored and processed. It is thus necessary to establish a policy for the protection of personal data, which could be adopted by digital libraries. Privacy should also be the subject of code of ethics that would promote self-regulation.

Η νομιμότητα της καταγραφής εικόνας και ήχου με κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης και με μαγνητοφώνηση και η χρήση των σχετικών αρχείων ως αποδεικτικών μέσων

Με αφορμή τα όσα διαδραματίζονται στο πλαίσιο της εξέτασης μαρτύρων στην Εξεταστική Επιτροπή της Βουλής που ερευνά το σκάνδαλο του Βατοπεδίου ανακύπτουν εύλογα ερωτήματα σε σχέση με τη νομιμότητα της καταγραφής συνομιλιών με κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης ή με μαγνητοφώνηση. Συγκεκριμένα, βλέπουμε να προσκομίζονται στην παραπάνω Επιτροπή βιντεοσκοπημένες συνομιλίες προς αντίκρουση των ισχυρισμών μαρτύρων, οι οποίες προβλήθηκαν προηγουμένως από τηλεοπτικό σταθμό, ενώ ακούγεται ότι υπάρχουν και μαγνητοφωνήσεις ιδιωτικών συνομιλιών.
Πέρα από τις πολιτικές διαστάσεις του ζητήματος αυτού, στις οποίες δεν θα υπεισέλθουμε εδώ, καθίσταται αναγκαίο να προβούμε σε ορισμένες διαπιστώσεις σε σχέση με τη νομιμότητα της βιντεοσκόπησης και μαγνητοσκόπησης ιδιωτικών συνομιλιών.
Καταρχήν, θα πρέπει να γίνει σαφές ότι η καταγραφή δεδομένων ήχου και εικόνας, εφόσον αναφέρονται σε πρόσωπα, συνιστούν δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα και συνεπώς, σχετικά βρίσκει εφαρμογή ο ν. 2472/1997, όπως επανειλημμένα έχει κρίνει η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα (βλ. την υπ’ αριθ. 1122/2000 οδηγία της Αρχής). Ως εκ τούτου, η λήψη εικόνας από κάμερα κλειστού κυκλώματος μπορεί να γίνεται μόνο κατ’ εξαίρεση, εφόσον συντρέχουν συγκεκριμένοι λόγοι, όπως είναι η ρύθμιση της κυκλοφορίας, η πρόληψη της κλοπής αγαθών ή αποτροπής ληστείας, ή ακόμη, όταν σκοπός επεξεργασίας είναι η πρόληψη ή καταστολή του εγκλήματος, οπότε τα δεδομένα πρέπει να διαβιβάζονται στις αρμόδιες δικαστικές ή αστυνομικές αρχές. Σε κάθε άλλη περίπτωση, η βιντεοσκόπηση δεν θα είναι, ασφαλώς, νόμιμη.
Παράλληλα, σε περιπτώσεις όπου λειτουργεί μόνιμα ή συνεχώς τέτοιο κλειστό κύκλωμα, ο υπεύθυνος επεξεργασίας οφείλει να γνωστοποιήσει στην Αρχή τη λειτουργία του, καθώς και να ενημερώνει τα πρόσωπα που κινούνται σε χώρο που βιντεοσκοπείται για το γεγονός αυτό.
Με βάση τα παραπάνω, γίνεται σαφές ότι το εν λόγω οπτικοακουστικό υλικό είναι προϊόν παράνομης επεξεργασίας δεδομένων, αφού δεν συντρέχει εν προκειμένω κανείς από τους παραπάνω λόγους, ενώ αντίστοιχα παράνομη είναι και η μαγνητοφώνηση ιδιωτικών συνομιλιών, αλλά και η προβολή όλων αυτών από τηλεοπτικούς σταθμούς. Τέλος, το υλικό αυτό δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως αποδεικτικό μέσο τόσο ενώπιον της Εξεταστικής Επιτροπής της Βουλής όσο και ενώπιον των Δικαστηρίων, σύμφωνα με το άρθρο 19 § 3 του Συντάγματος.
Το νομοθετικό πλαίσιο που αφορά την αθέμιτη καταγραφή συνομιλιών συμπληρώνει ο ν. 3674/2008, με τον οποίο τροποποιήθηκε το άρθρο 370Α ΠΚ. Αυτό προβλέπει στη δεύτερη παράγραφο ότι όποιος αθέμιτα παρακολουθεί με ειδικά τεχνικά μέσα ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα προφορική συνομιλία μεταξύ τρίτων ή αποτυπώνει σε υλικό φορέα μη δημόσια πράξη άλλου, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών. Με την ίδια ποινή τιμωρείται η πράξη του προηγούμενου εδαφίου και όταν ο δράστης αποτυπώσει σε υλικό φορέα το περιεχόμενο της συνομιλίας του με άλλον χωρίς τη ρητή συναίνεση του τελευταίου. Τέλος τιμωρείται και η χρήση (με κάθειρξη μέχρι δέκα ετών) της πληροφορίας ή του υλικού φορέα επί του οποίου αυτή έχει αποτυπωθεί με τους παραπάνω τρόπους.

Βλ. Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων, Κλειστά κυκλώματα τηλεόρασης

Ιωάννης Δ. Ιγγλεζάκης
Ειδικός Επιστήμονας Τμήματος Νομικής ΑΠΘ, Δικηγόρος

Νέο πακέτων προτάσεων της Επιτροπής για τις τηλεπικοινωνίες στην ΕΕ

Στις 7 Νοεμβρίου 2008 η Επιτροπή παρουσίασε νέα νομοθετικά κείμενα για την τροποποίηση του ισχύοντος καθεστώτος στις τηλεπικοινωνίες. Με αυτά επιχειρείται συμβιβασμός μεταξύ του Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου. Ειδικότερα, το Νοέμβριο του 2007, η Επιτροπή διατύπωσε προτάσεις για τη μεταρρύθμιση των κοινοτικών κανόνων στις τηλεπικοινωνίες, με σκοπό να δημιουργηθεί ενιαία ευρωπαϊκή αγορά τηλεπικοινωνιών με βελτιωμένα δικαιώματα για τους καταναλωτές και τις επιχειρήσεις, αποτελεσματικότερος ανταγωνισμός και επενδύσεις για να τονωθούν η αφομοίωση διασυνοριακών υπηρεσιών και οι ασύρματες, υψίρρυθμες ευρυζωνικές συνδέσεις για όλους (IP/07/1677).

Τα νέα κείμενα που παρουσίασε η Επιτροπή θα συζητηθούν στο Συμβούλιο Υπουργών τηλεπικοινωνιών, στις 27 Νοεμβρίου 2008. Επίκεντρο των κειμένων συμβιβαστικής λύσης αποτελεί η δημιουργία ενός νέου, μικρού, ανεξάρτητου γραφείου των ευρωπαϊκών ρυθμιστικών αρχών τηλεπικοινωνιών, το οποίο αναμένεται να βοηθήσει την Επιτροπή να βελτιώσει τη συνοχή των κανονιστικών μέτρων στις ευρωπαϊκές αγορές τηλεπικοινωνιών. Το νέο κανονιστικό πλαίσιο αναμένεται ότι, έως το 2010, θα αποκτήσει ισχύ νόμου και στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ.

Τα κείμενα αυτά είναι τα εξής:

Τροποποιημένη πρόταση
ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την τροποποίηση των οδηγιών 2002/21/ΕΚ σχετικά με κοινό κανονιστικό πλαίσιο για
δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, 2002/19/ΕΚ σχετικά με την
πρόσβαση σε δίκτυα ηλεκτρονικών επικοινωνιών και συναφείς ευκολίες, καθώς και με
τη διασύνδεσή τους, και 2002/20/EΚ για την αδειοδότηση δικτύων και υπηρεσιών
ηλεκτρονικών επικοινωνιών - COM(2008) 724 final

Τροποποιημένη πρόταση
ΟΔΗΓΙΑ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ περί τροποποίησης της οδηγίας 2002/22/EΚ για την καθολική υπηρεσία και τα δικαιώματα των χρηστών όσον αφορά δίκτυα και υπηρεσίες ηλεκτρονικών επικοινωνιών, της οδηγίας 2002/58/EΚ σχετικά με την επεξεργασία των δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα και την προστασία της ιδιωτικής ζωής στον τομέα των ηλεκτρονικών επικοινωνιών και του κανονισμού (ΕΚ) αριθ. 2006/2004 για τη συνεργασία όσον αφορά την προστασία των καταναλωτών - COM(2008)723 final

Τροποποιημένη πρόταση ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ
για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Αρχής για την Αγορά Ηλεκτρονικών Επικοινωνιών) - COM(2008) 720 final

Βλ. την Ανακοίνωση Τύπου

Ανακοίνωση της Επιτροπής: Η Επιτροπή δρομολογεί διαβουλεύσεις για τους τρόπους με τους οποίους η Ευρώπη θα πρωτοστατήσει στη μετάβαση στο Web 3.0

IP/08/1422
Βρυξέλλες, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Η Ευρώπη θα μπορούσε να πρωτοστατήσει στη νέα γενεά Διαδικτύου. Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή περιέγραψε σήμερα σε αδρές γραμμές τα κυριότερα μέτρα που πρέπει να λάβει η Ευρώπη για να ανταποκριθεί στο επόμενο κύμα της «επανάστασης στον τομέα των πληροφοριών», που θα ενταθεί κατά τα επόμενα έτη λόγω εξελίξεων όπως η κοινωνική δικτύωση, η αποφασιστική στροφή σε επιγραμμικές (on-line) επιχειρηματικές υπηρεσίες, οι νομαδικές υπηρεσίες με βάση το σύστημα GPS και η κινητή τηλεόραση και η ανάπτυξη ευφυών ετικετών. Η έκθεση δείχνει ότι η Ευρώπη έχει τις δυνατότητες να αξιοποιήσει τις εξελίξεις αυτές με τις πολιτικές που ασκεί για στήριξη ανοικτών και ευνοϊκών στον ανταγωνισμό δικτύων τηλεπικοινωνιών, καθώς και για την υπεράσπιση της ιδιωτικής ζωής και την προστασία από έκνομες ενέργειες. Σήμερα δρομολογήθηκε από την Επιτροπή δημόσια διαβούλευση με αντικείμενο τον τρόπο με τον οποίο η ασκούμενη πολιτική και ο ιδιωτικός τομέας πρέπει να ανταποκριθούν στις εν λόγω ευκαιρίες. Στην έκθεση της Επιτροπής παρουσιάζεται επίσης ένας νέος δείκτης ευρυζωνικών επιδόσεων (BPI), με τον οποίο συγκρίνονται οι εθνικές επιδόσεις σε καίριας σημασίας πτυχές όπως η ταχύτητα, η τιμή, ο ανταγωνισμός και η κάλυψη ευρυζωνικότητας. Η Σουηδία και οι Κάτω Χώρες είναι οι πρωταθλητές με βάση αυτόν τον δείκτη ευρυζωνικότητας, ο οποίος συμπληρώνει τον πλέον παραδοσιακό δείκτη ευρυζωνικής διείσδυσης που χρησιμοποιούσαν μέχρι τώρα οι ρυθμιστικές αρχές τηλεπικοινωνιών.
«Το Διαδίκτυο του μέλλοντος θα αλλάξει ριζικά την κοινωνία μας», δήλωσε η κα Viviane Reding, Επίτροπος αρμόδια για την κοινωνία της πληροφορίας και τα μέσα επικοινωνίας. «Το Web 3.0 σημαίνει αδιάλειπτη, οποτεδήποτε και οπουδήποτε, επιχειρηματική δραστηριότητα, ψυχαγωγία και κοινωνική δικτύωση με ταχύτατα, αξιόπιστα και ασφαλή δίκτυα. Σημαίνει το τέλος του διαχωρισμού μεταξύ κινητών και σταθερών γραμμών. Σηματοδοτεί άλμα δεκαπλασιασμού της κλίμακας του ψηφιακού σύμπαντος που θα έχει συντελεστεί το έτος 2015. Η Ευρώπη διαθέτει την τεχνογνωσία και τη χωρητικότητα δικτύων ώστε να ηγηθεί του μετασχηματισμού αυτού. Οφείλουμε να εξασφαλίσουμε τη δημιουργία και χρησιμοποίηση του Web 3.0 στην Ευρώπη.»
Όλο και περισσότεροι ευρωπαίοι χρήστες Διαδικτύου έχουν πρόσβαση σε ταχύτερο και φθηνότερο Διαδίκτυο: οι μισοί από αυτούς είχαν πρόσβαση, στα τέλη του 2007, σε ευρυζωνικό δίκτυο ταχύτητας μεγαλύτερης από 2 megabits ανά δευτερόλεπτο (MBps), ταχύτητα διπλάσια απ’ ό,τι προ ενός έτους και η οποία υποστηρίζει την μετάδοση τηλεοπτικού προγράμματος μέσω του Διαδικτύου. Το ευρυζωνικό δίκτυο καλύπτει ποσοστό 70% του πληθυσμού της υπαίθρου στα 27 κράτη μέλη της ΕΕ, μειώνοντας το χάσμα μέχρι το ποσοστό συνολικής κάλυψης (93%). Το προηγούμενο έτος, η κάλυψη της υπαίθρου με ευρυζωνικές υπηρεσίες αυξήθηκε στην ΕΕ-25 κατά 8 ποσοστιαίες μονάδες.
Αυτό σημαίνει ότι αναδύεται μια νέα γενεά χρήσης Διαδικτύου, είναι δε σαφές το δυναμικό για την οικονομία της Ευρώπης. Ενώ το 2007 δικτυακούς τόπους Web 2.0 χρησιμοποιούσε το ένα τέταρτο των Ευρωπαίων, έχουν ήδη ξεκινήσει επιχειρηματικές εφαρμογές κοινωνικής δικτύωσης. Εξάλλου, αναμένεται ότι το διάστημα 2006-2011 θα αυξηθεί παγκοσμίως κατά 15% το βασιζόμενο στο Διαδίκτυο λογισμικό επιχειρήσεων.
Οι εφαρμογές νέας τεχνολογίας θα χρειαστούν καθολική διαδικτυακή κάλυψη. «Internet των πραγμάτων» σημαίνει ότι μέσω του Διαδικτύου θα πραγματοποιείται ασύρματη αλληλεπίδραση μεταξύ μηχανών, οχημάτων, συσκευών, αισθητήρων και πολλών άλλων διατάξεων. Η τεχνολογία αυτή ήδη καθιστά δυνατές ηλεκτρονικές κάρτες εισιτηρίων και θα επιτρέψει σε κινητές συσκευές να ανταλλάσουν πληροφορίες για την εκτέλεση πληρωμών ή την ανάκτηση πληροφοριών από διαφημιστικές πινακίδες. Προβλέπεται ότι η τεχνολογία αυτού του είδους θα έχει εγκατασταθεί σε περισσότερο από 1 δισεκατομμύρια τηλέφωνα το έτος 2015.
Τα ανωτέρω θα αποτελέσουν μείζονες ευκαιρίες για τις επιχειρήσεις της ΕΕ, εφόσον υπάρξουν επαρκείς επενδύσεις σε ευρυζωνική πρόσβαση υψηλής ταχύτητας και στήριξη για καινοτομία και έρευνα. Στην ανακοίνωση της Επιτροπής δηλώνεται ότι η ΕΕ πρέπει να τονώσει τις επενδύσεις σε ευρυζωνική πρόσβαση επόμενης γενεάς, εντείνοντας, για παράδειγμα, την εμπλοκή τοπικών αρχών οι οποίες μπορούν να διευκολύνουν την πρόσβαση σε αγωγούς διέλευσης (ή την εκσκαφή τάφρων για την εγκατάσταση νέων τέτοιων αγωγών) για καλώδια οπτικών ινών ταχύτερης ευρυζωνικής σύνδεσης κατά την εκτέλεση δημοσίων έργων σε πόλεις, με την εξασφάλιση του ανταγωνισμού στο Διαδίκτυο, την αποφυγή της επιβολής άδικων περιορισμών στην επιλογή των καταναλωτών, τη διασφάλιση της εμπιστοσύνης του καταναλωτή στη χρήση του Διαδικτύου και τη χρηματοδότηση της έρευνας στο Διαδίκτυο του μέλλοντος.
Η ανακοίνωση συνοδεύεται από τον νέο δείκτη ευρυζωνικών επιδόσεων ΒΡΙ, ο οποίος συγκρίνει τον ανταγωνισμό, την κάλυψη, την ταχύτητα και την ποιότητα της πρόσβασης στο Διαδίκτυο ανά την Ευρώπη (βλ. Παράρτημα). Τα στοιχεία δείχνουν ότι η ΕΕ έχει ήδη τη δυνατότητα να αξιοποιήσει τις εν λόγω ευρυζωνικές ευκαιρίες, χάρη σε ανοικτό και ανταγωνιστικό περιβάλλον για επενδύσεις. Ο δείκτης κατατάσσει τα επιτεύγματα των χωρών της ΕΕ στο Διαδίκτυο υψηλής ταχύτητας με γνώμονα τους κύριους παράγοντες που επηρεάζουν την ανάπτυξη ταχύτερων ευρυζωνικών υπηρεσιών, ώστε να τονίζονται οι προτεραιότητες για βελτίωση.
Ο δείκτης δείχνει σαφώς ότι η Σουηδία και οι Κάτω Χώρες προηγούνται στην ΕΕ, χάρη σε φιλικό για τον ανταγωνισμό περιβάλλον καθώς και πολίτες και επιχειρήσεις που διαθέτουν τις δεξιότητες που τους επιτρέπουν να αξιοποιούν προηγμένες υπηρεσίες. Αντιθέτως, ο περιορισμένος ανταγωνισμός μπορεί να αναστείλει επενδύσεις σε προηγμένες τεχνολογίες και να συνεπάγεται υψηλές τιμές. Κοινωνικοί παράγοντες όπως η έλλειψη ψηφιακών δεξιοτήτων, η περιορισμένη διείσδυση προσωπικών υπολογιστών και οι ανεπαρκείς δαπάνες σε τεχνολογία πληροφορίας και επικοινωνιών φαίνεται επίσης ότι αποτελούν σοβαρούς φραγμούς για περαιτέρω εξελίξεις.
Η ανακοίνωση της Επιτροπής σχετικά με τα δίκτυα και το Διαδίκτυο του μέλλοντος διατίθεται στην ηλεκτρονική διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/information_society/eeurope/i2010/index_en.htm

Η δημόσια διαβούλευση σχετικά με το «Ίντερνετ των πραγμάτων» διατίθεται στη διεύθυνση:

http://ec.europa.eu/yourvoice/ipm/forms/dispatch?form=IOTconsultation

Ψηφιακές βιβλιοθήκες - η περίπτωση της Europeana

Με το σχέδιο δράσης i2010 η ΕΕ στοχεύει στη δημιουργία ενός ενιαίου ευρωπαϊκού χώρου της πληροφορίας, στο πλαίσιο του οποίου θα αναδειχθεί μια ανοικτή και ανταγωνιστική εσωτερική αγορά για υπηρεσίες της κοινωνίας της πληροφορίας και των ΜΜΕ, θα ενισχυθεί η έρευνα και ανάπτυξη καινοτομικών και θα βελτιωθούν οι δημόσιες υπηρεσίες και η ποιότητα της ζωής.

Στο πλαίσιο αυτό εντάσσεται και η πρωτοβουλία των ψηφιακών βιβλιοθηκών "i2010: Digital Libraries Initiative", με στόχο την παροχή πρόσβασης στην πολιτιστική κληρονομιά της Ευρώπης (βιβλία, εφημερίδες, ταινίες, χάρτες, φωτογραφίες, μουσική κλπ.) και τη διατήρησή της για τις επόμενες γενεές.

Στις 20.11.2008 ανακοινώθηκε η λειτουργία της Europeana (www.europeana.eu), η οποία θα αποτελεί ενιαίο σημείο πρόσβασης σε αντίγραφα από ψηφιακές συλλογές που διατηρούνται σε βιβλιοθήκες, μουσεία και αρχεία. Έτσι, ο χρήστης δεν θα χρειάζεται να ταξιδεύει σε διάφορες χώρες προκειμένου να κάνει έρευνα για ένα έργο, αλλά θα μπορεί να ανευρίσκει όλο το σχετικό υλικό σε ψηφιακή μορφή, στο Διαδίκτυο.

Αξιοσημείωτο είναι ότι ο ιστοχώρος της Europeana από την αρχή της λειτουργίας του δέχθηκε μεγάλο αριθμό επισκεπτών και αναγκάσθηκε να διακόψει προσωρινά τη λειτουργία, ωστόσο, ανακοινώθηκε ότι θα ξεκινήσει ξανά στις αρχές Δεκεμβρίου.

Βλ. σχετική αρθρογραφία:

Europeana, η δικτυακή πύλη της Ευρωπαϊκής Ψηφιακής Βιβλιοθήκης

Google News

Europeana, η δικτυακή πύλη της Ευρωπαϊκής Ψηφιακής Βιβλιοθήκης

Δημοσιοποίηση προσωπικών δεδομένων στο πλαίσιο της άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου

Με την υπ' αριθ. 48/2008 της, η Αρχή Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα έκρινε ότι η χορήγηση εγγράφων που περιέχουν προσωπικά δεδομένα σε βουλευτές, στο πλαίσιο του κοινοβουλευτικού ελέγχου, είναι απαραίτητη για το σκοπό αυτό και η χορήγηση αυτών δεν "κωλύεται από το ν. 2472/1997".

Ειδικότερα, ορισμένοι βουλευτές ζήτησαν από το ΙΚΑ να κατατεθούν στη Βουλή, στο πλαίσιο της άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου αιτήσεις για τη σύναψη σύμβασης μίσθωσης έργου με το Ίδρυμα, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 6 Ν. 2527/97, οι ατομικές αποφάσεις του Διοικητή του Ιδρύματος με αντικείμενο τη σύναψη της σύμβασης μίσθωσης έργου με το ΙΚΑ και οι αιτήσεις για τη σύναψη σύμβασης μίσθωσης έργου με το Ίδρυμα, τις οποίες υπέβαλαν τα πρόσωπα, τα οποία τελικά επελέγησαν, με τα δικαιολογητικά τους.

Η Αρχή δέχθηκε ότι τα παραπάνω δεδομένα αποτελούν προσωπικά δεδομένα και ότι ο κοινοβουλευτικές έλεγχος αποτελεί θεμελιώδες στοιχείο του πολιτεύματος, ενώ η κατάθεση των στοιχείων των οποίων ζητείται η χορήγηση, εντάσσεται στα πλαίσια του ελέγχου αυτού. Συνακόλουθα, δέχθηκε ότι μετά από στάθμιση της ανάγκης άσκησης αποτελεσματικού κοινοβουλευτικού ελέγχου για για τη διαπίστωση τήρησης των αρχών της διαφάνειας και της αξιοκρατίας κατά την ανάθεση από δημόσιο ασφαλιστικό οργανισμό έργου σε πολίτες και αφετέρου το μέγεθος προσβολής, δια της αναπόφευκτης δημοσιότητας, της προσωπικότητας των πολιτών που ζήτησαν με υποβολή βιογραφικού σημειώματος την ανάθεση του έργου, πρέπει να ικανοποιηθεί το αίτημα των ερωτώντων βουλευτών για πρόσβαση στα τηρούμενα στο ΙΚΑ έγγραφα για την επιλογή των υποψηφίων της συμβατικής ανάθεσης του επίμαχου έργου.

Στη συγκεκριμένα περίπτωση, ο σκοπός του κοινοβουλευτικού ελέγχου συνίσταται στον έλεγχο της αξιοκρατικής επιλογής των προσώπων που συνήψαν σύμβαση έργου με το ΙΚΑ κατόπιν συγκρίσεως των ουσιαστικών προσόντων των επιλεγέντων και των αποκλεισθέντων υποψηφίων.

Ενδιαφέρον παρουσιάζει το σκεπτικό της Αρχής ότι "δεν κωλύεται από το Ν. 2472/1997 η χορήγηση από το Ίδρυμα Κοινωνικών Ασφαλίσεων στους ενδιαφερόμενους βουλευτές, του συνόλου των πιο πάνω εγγράφων στο πλαίσιο άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου".

Από τα παραπάνω διαπιστώνεται ότι η Αρχή δεν προβαίνει σε έλεγχο της νομιμότητας με βάση τους κανόνες του ν. 2472/1997 και συγκεκριμένα, δεν εφαρμόζει το άρθρο 5 του νόμου αυτού, αλλά αορίστως επικαλείται την ανάγκη άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου. Βεβαίως, η διάταξη του άρθρου 5 § 2 δ΄ καθιστά νόμιμη την επεξεργασία δεδομένων για το σκοπό της άσκησης κοινοβουλευτικού ελέγχου (βλ. Ιγγλεζάκη, Δίκαιο της πληροφορικής, 2008, σελ. 236 επ.) και συνεπώς, ενώ η απόφαση στην οποία κατέληξε η Αρχή είναι κατ' αποτέλεσμα ορθή, το σκεπτικό της δεν είναι εμπεριστατωμένο και αρκούντος σαφές.

Το δίκαιο της πληροφορικής στους καταλόγους εκδόσεων νομικών βιβλίων

Μια σταθερή θέση κατακτά το δίκαιο της πληροφορικής στους καταλόγους εκδόσεων νομικών βιβλίων. Αρκεί κανείς να επισκεφθεί την ηλεκτρονική σελίδα των εκδόσεων Σάκκουλα, www.sakkoulas.gr, όπου στο μενού "προϊόντα" μπορεί να επιλέξει κατηγορία. Μία τέτοια είναι η κατηγορία ηλεκτρονικό εμπόριο - η/υ.

Τούτο καταδεικνύει ότι το δίκαιο της πληροφορικής βρίσκει αναγνώριση και στην ελληνική νομική βιβλιογραφία, πράγμα που συμβαίνει στο εξωτερικό, εδώ και δεκαετίες. Από τη μεριά μας, ελπίζουμε να εμπλουτισθεί περισσότερο η σχετική βιβλιογραφία με νέες, επίκαιρες μελέτες.